Ben hiç unutamadım ki sevgimden,kendimden..

Sıkılmadım hiç seni sevdiğimi söylerken..

Korkmadım reddedilmekten !

Ben sadece sevdim

Bıraktım kendimi sevgimin seline

Dolu dolu,yüreğimce

Bata çıka,güle oynaya dalgalandım.

Hiç saklamadım ki sana olan tutkumu

Taptım sana içimden geldiğince

Sevdim seni yüreğim istediğince Bu Ben’dim ve

Ben’deki Ben olarak seviştim hissettiğimce

Yoktu kaprisle harcayabilecek zamanım

Anlamsızca gurura feda edebileceğim tek bir

An’ım Kavgayla,hırla gürle çöpe atacak kelamım

Sen varsan ben de vardım

Ve işte o andı en değerli kazancım

Kime neydi ne yaptığım ?

Kimin umrundaydı enayi sayıldığım ?

Kim bilebilir benden başka gerçek Ben’i ?

Kim tutabilir o manyak,o çılgın,

İçimdeki gizli Ben’i ?

Yok canımın içi…Yok

Olamaz böyle bir şey ! Hiç kimse !

Hiçbir şey bana engel olamaz !

Bir Sen ! Bir Tanrı’dan başka

Hiçbir şey kalp atışımı sonlandıramaz..

Hesap vermem sevdamı kendimden başkasına

Sana bile hatta ! İnanmam,kabullenemem.

Dinlemem hiç kimseyi Bir yüreğimden ötesini..

Çünkü en iyi ben bilirim bendekini..

Hayat benim ! acılarım da,sevinçlerim de,

Gün olup göz göz kanayan yaralarım da,

Kanatlandırıp uçuran aşklarım da,dostlarım da..

Her şeyim bana,İyisiyle,eğrisiyle bana !

Hesabım da bana,sevdam da..

Seni bilemem AMA Ben memnunum benden

Yolumu gönlümce çizmekten Ve seni…

Böylesi sevmekten…!